GHRP-2

1. Co to jest?

Pełna angielska nazwa GHRP-2 oznacza peptyd uwalniający hormon wzrostu. Jest to krótka, syntetyczna cząsteczka złożona z sześciu aminokwasów. Działa na receptor związany z greliną, hormonem uczestniczącym w regulacji głodu. Nie jest więc odpowiednikiem semaglutydu ani tirzepatydu. Podobieństwo słowa „peptyd” nie mówi, czy dana substancja zmniejsza apetyt, zwiększa go, czy działa jeszcze inaczej. W przypadku GHRP-2 kierunek wpływu na jedzenie sprawdzano bezpośrednio. [70] [72]

2. Po co ludzie po niego sięgają?

Zainteresowanie GHRP-2 wiąże się z chęcią pobudzenia hormonu wzrostu, poprawy sylwetki lub apetytu. Trzeba rozdzielić te cele: większy apetyt nie pomaga każdemu i może utrudniać odchudzanie. Badania krótkotrwałej reakcji na GHRP-2 pokazują wzrost ilości zjedzonego pokarmu, ale nie udowadniają lepszego przyrostu mięśni. [70] [71]

GHRP-2 wykorzystywano jako narzędzie do sprawdzania reakcji układu hormonalnego i do badania zachowań żywieniowych. W takim teście lekarze obserwują, czy po bodźcu wzrasta stężenie wybranego hormonu. Nie jest to to samo co długotrwałe leczenie jego niedoboru. Nowa japońska publikacja z 2026 roku omawia również przydatność odpowiedzi kortyzolu podczas diagnostyki niedoczynności nadnerczy. Nie badała zwiększania masy mięśniowej ani skuteczności programu odchudzania. [73] [70]

3. Jak działa?

Pobudzenie receptora grelinowego może uruchamiać więcej niż jedną odpowiedź. W doświadczeniach z GHRP-2 obserwowano wydzielanie GH oraz nasilone łaknienie. Dlatego opis „zwiększa hormon wzrostu” jest niepełny: pomija zachowania żywieniowe i inne elementy układu hormonalnego. W badaniu obejmującym osoby szczupłe i osoby z otyłością zachowana była odpowiedź związana z jedzeniem. Nie wynika z tego jednak, jak przez miesiące zmieniałaby się masa ciała tych osób. [70] [71]

4. Co rzeczywiście pokazują badania?

W pracy z 2005 roku siedmiu zdrowych mężczyzn uczestniczyło w krótkim eksperymencie z obserwacją spożywanego posiłku. Po GHRP-2 jedli więcej. Badanie z 2006 roku objęło 19 dorosłych o stabilnej masie ciała i również wykazało pobudzenie apetytu oraz wydzielania GH. Były to doświadczenia trwające kilka godzin podczas wizyt badawczych. Umożliwiają ocenę doraźnej reakcji organizmu, ale nie dowodzą trwałego przyrostu mięśni, utraty tłuszczu ani poprawy sprawności. [70] [71]

5. Czego jeszcze nie wiadomo?

W osobnym pięciodniowym badaniu dziewięciu zdrowych mężczyzn odpowiedź GH stopniowo słabła, a średnie stężenie IGF-1 nie wzrosło. Pokazuje to, dlaczego nie można obiecywać stałego efektu na podstawie pierwszej reakcji hormonalnej. Różne sposoby podawania i długości obserwacji mogą prowadzić do różnych wyników. Odnotowana zmiana jednego wskaźnika, na przykład markera obrotu kostnego, również nie potwierdza jeszcze mocniejszych kości ani mniejszej liczby złamań w przyszłości. [72]

6. Jakie jest ryzyko?

FDA opisuje dla preparatów GHRP-2 podawanych iniekcyjnie lub donosowo możliwość reakcji odpornościowych związanych z agregacją peptydu i zanieczyszczeniami. Agregacja oznacza łączenie się cząsteczek w większe skupiska. Regulator przytacza także poważne zdarzenia zgłaszane u leczonych osób, w tym zapalenie trzustki i zwiększone zapotrzebowanie na insulinę, zaznaczając, że związek przyczynowy nie został ustalony. Nie wolno więc ani przypisywać wszystkich zdarzeń peptydowi, ani uznawać go za obojętny. [69]

W sporcie objętym przepisami antydopingowymi WADA ta substancja jest zabroniona przez cały czas, również poza zawodami. Lista na 2026 rok wymienia ją wprost. Używanie podczas treningów lub przerwy między startami także podlega temu zakazowi. [108]

7. Czy jest zatwierdzonym lekiem?

Tak, pralmorelin występuje w zatwierdzonym w Japonii leku GHRP KAKEN100 Injection. Jego zadaniem jest pomoc w rozpoznawaniu niedoboru hormonu wzrostu, a nie leczenie otyłości czy poprawa wyników sportowych. Japońskie pozwolenie dotyczy konkretnego preparatu i nie oznacza dopuszczenia dowolnego produktu z GHRP-2 w Polsce. FDA osobno opisuje obawy o bezpieczeństwo preparatów sporządzanych z tej substancji w USA. [107] [69]

8. Co nowego w badaniach?

Publikacja z 11 września 2026 roku analizowała dokumentację pacjentów poddanych testom hormonalnym. Autorzy badali, czy reakcje ACTH i kortyzolu pomagają odróżnić zaburzenie podwzgórza od zaburzenia przysadki. Test GHRP-2 był jednym z elementów tej oceny. Jest to konkretna aktualizacja wiedzy diagnostycznej, ale nie próba leczenia GHRP-2. Nie daje podstaw do przedstawiania tej substancji jako nowej terapii zmęczenia, otyłości lub skutków starzenia się. [73]

Skąd pochodzą te informacje?

Przypisy prowadzą do wykorzystanych publikacji i dokumentów. Przy każdym źródle podajemy rodzaj materiału i zakres odczytu; wyniki dotyczą opisanej substancji, postaci i badanej grupy.